Boşluk, doluluk içinde boşluk, mutluluk içinde bir hüzün, hem cennet hem cehennem. Bazen bir mutluluk doldurur kalbini, bazen ise bir korku kaplar. Kaplar ki nefesi boğazına dizilir, kalbi delice çarpar, sanki damarlarında ki kan fışkıracak, damarları patlayacaktır. Belki adı korkudur, belki çaresizlik. Adı her ne olursa olsun, elden sevmekten başka ne gelir ki?.Sevmekten, daha çok sevmekten başka insan ne yapabilir ki? Umut kaybedilmez ise karanlığa da bir gün güneş doğar, cehennem cennete döner. Korku yerini güçlü bir bağa bırakır. Korkuları bir kenara bırakıp sevgiye güvenmeli, aksi takdirde tohum daha yeşermeden çürür gider. Sevmek yüreğe bağlanmaktır, yüreğin iyiliğini görebiliyorsan içinde korkuya yer kalmayacaktır.
Aşk, en yücesidir insanın yaşadıkları arasında, kimini divane kimini avare eder. Aşktır mutluluktan gözleri kör eden de, üzüntüden karalar bağlatan da. Bir defa yaşarsın hayat gibi. Aşık olmak ömür içinde ömür gibidir. İnsan yeniden doğar, aşk giderse ölmeden ölür.
Sevmek bu kadar değerlidir. Ve bir kereye mahsus bir ayrıcalık olduğu için de, sevilene duyulan en yücesidir sevgilerin. Tek bir kapı açar sevgi sana, geçebilirsen cennete ulaşırsın, geçemez isen cehenneme kapatır seni. Sevmek bu kadar zor ve değerliyken insan kıymetini bilmeli elindeki hazinenin. Her şeye karşı korumalı insan sevgisini, öngörülü olmalı korumak için sevgisini, aşkını.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder