Hüzün!

Neden duyguları vardır insanların, neden bu duyguların esiri olmak zorundadır ki insanlar!
Peki bu duyguların hapis edeni, hüzün, nedir bu hüzün? Neden en etkileyici olanıdır, en mutluyken bir anda yutar o mutlulukları da esiri eder insanı?

Yaşanmamışlar, yaşanamamışların oluşturduğu duygudur hüzün. İçilemeyen bir bardak çayda bazen ortaya çıkarken bazen de uzak kalınan gülüşlerin hatırlanmasıyla ortaya çıkar. Temel olgu sevilen ile, aşk duyulan ile yeterince mutlu olunamamayış ve yaşanan mutlulukların devam etmemesi bir anı olarak kalmasıdır. Yaşanmayacaktır o anılar, mutlu olunamayacaktır bir daha o anlar kadar. O mutluluklara özlemin adıdır hüzün işte. En zor eylem olan sevmenin bir etkisiyle oluştuğu için en etkili duygudur hüzün.

Yarası vardır her insanın, tekrar yeşerince adı hüzün olur, bu bazen bir melodide, bazen bir vapur seyahatinde bazen de bir bardak çayda can bulur, tekrar büyür ve esir eder yaralıyı. Esiri olmak anlaşıldığı gibi çok kolaydır, kurtulmak ise zor bu duygunun. Kurtulamazsın unutmaya çalışırsın, bastırırsın duygularını ama asla unutamazsın. Hatırlamayı ertelersin sadece.

Sevmek güzel olduğu kadar acı vericidir hüzün. Umarım hüzün esiri etmez diyemeyeceğim çünkü biliyorum herkesin tutsağı olduğu bir sevda vardır ve bu da onu gelecekte hüzünlendirecektir.

Bekli de hüzün yoktur, yeterince sevmezsin, mutlu olmazsın hüzünlenecek kadar. Ama diğer insanlar etkiler, onların hüznü kıskandırır, cezbeder ve tetikler insanı. Ama bunun bile olabilmesi için, hüzün duygusunu tadabilmek için bir malzeme gerekli. Ne az mutluluk, sevinç, ne de çok mutluluk, sevinç gerçeği değiştirmez. Hüzün elbet esir edecektir. Belki de bu duygudan tat almasını bilmek gerekir, o duyguyla anılarını tekrar yaşamak da insanı mutlu eder üzerken. Mutlu olur, çünkü mutlulukları ve sevinçleri hatırlar, hüzünlenir çünkü bir daha o anları yaşayamayacağını düşünmenin verdiği üzüntü boğar ve nefes almasını engeller insanın.

"Keşke o günler geri gelse, bir kez daha yaşasam o mutlulukları" Kaybedilen, belkide kıymeti bilinmeyenin değerini sonradan anlayanın sözleridir, her hüzünlü gibi. Anılar, mutluluk dolu anıların değeri bilinmeli onlar fütursuzca heba edilmeli her anı güzellikler ve mutluluklar için de yaşanmalı. Yaşanmalı ki bir gün, o günler hüzünle hatırlanabilmeli ve keşke daha mutlu olmak için elimden geleni yapsaydım denmemeli. Değeri ölçülemeyecek mutlulukların özlemi hüzün, geleceği şekillendirecek kararlarda yol göstermeli, mutlu olunabilecek yollarda yürünmeli...